25.09.2013

İçimizdeki bahar

Sonbaharın güzelliği siniyor yavaş yavaş şehre. Doğanın ve gökyüzünün rengi değişmeye başladı, kumsallar boş artık. Yazın coşkusu yerini puslu bir dinginliğe bıraktı. Bu mevsim hüznün değil değişimin mevsimidir. Silkelenip kendinle tanışma, kendinle barışma mevsimidir. Adı "son"bahardır ama içinde baharı barındırır. Yazın vücudumuza hapsettiğimiz güneş, gökyüzünde değil yüreğimizde parlamaya başlar. Bundandır ki her sonbahar aslında ilklerin başlangıcıdır. Yeni bir masal okumaya başlar dünya bizi dizlerine yatırarak uzun gecelerde. Sihirli bir değnek gelir dokunur, gökyüzü yeryüzüne sarılarak ağlar kavuşmanın sarhoşluğu ile.
Yağmurun kokusu toprağa karıştığında başlar aşk.
İçimizdeki bahar son değildir. İlk aşk gibi gelir, asılı kalır bazen ömrümüzde.

4 yorum:

  1. Blog çok güzel olmuş.. yani beklediğimden çok daha güçlü bir kalemin varmış meğer. hani gelen maillerden anlaşılıyor ama böylesine derinliği görmek çok etkileyici...bir gün ben de bir kaç satır iliştirmek isterim sayfana...
    sevgiyle
    gül koçer

    YanıtlaSil
  2. Güzellikler karşılıklı...Çok teşekkür ederim yorumların için. Hayata dair ufak düşüncelerimi yazma "çabası" sadece benimkisi... Yayınlamamı istediğin yazını bana mail atarsan zevkle paylaşırım. Sevgiyle kalın...

    YanıtlaSil
  3. Aynen katılıyorum. Üstün bir ruha sahipsiniz bu belli oluyor ama bu kadarını beklemiyordum.Dostoyevski okurken aldığım haz neyse mubalagasiz aynı hazzı hissettim. Tebrikler.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok naziksiniz, sonsuz teşekkürler. Sadece bir amatörüm...Kelimelerle küçük bir dünya yaratmaya çalışıyorum o kadar. Beğendiyseniz ne mutlu bana. Saygılar, selamlar...

      Sil