Yeni yaş, yeni yanılsamalar...

Biliyorum; yaşamak, gün almaktır ölümden. Özümüzü ararken bazen kayboluruz ve dünya gizler bizi kucağında... Aslında her birimiz ne kadar yalnız, ne kadar çaresiziz. Gitmekle kalmak arasında bir yolda - hayatta - gün ve saati isteğimiz dışında çoktan belirlenmiş olan başlangıca ve bitişe dahiliz. Tam da şeyleri anlamaya başlarken biter hayat. Bu küçücük an'da gizli tüm yanıtlar. Sürer ya da biter... Küllerimizden doğarken aslında her seferinde yeniden ölürüz...

Doğum günümdü dün... Dostlarım, ailem, sevdiklerim yanı başımda... Cümlelerimde hep hüzün olsa da, hayatta beni mutlu eden çok şey var aslında... Teşekkür ederim varlığınız için...