17.12.2013

Dünya değişmez

Kimse kimseyi sevmiyor artık. Herkes bir başkası olma çabasında çünkü. Hayatı sorgulamak yerine, sıradanlık çamurunda birbiriyle ile boğuşmayı tercih ediyor herkes. Özellikle de parasal anlamda güçlü olanlar; emekleri sömürmeye, insanları sindirmeye, kullanmaya, işi bittiğinde de kolayca harcamaya meyilli. Biz en büyük umutsuzlar, tüm çabamızla dünyayı değiştirmeye çalışırken bir de bakmışız ki zamanla kendimiz kendimiz değişmişiz ve yok olup gitmişiz bu düzenin içinde. Kişi, ilk önce kendi batağına saplanır hayatta. Sonra birbiri ardına gelir öldürücü darbeler. Alışkanlıklarımız bizi yok eden en güçlü silahlardır ve insanoğlu alıştığı hiçbir şeyden kolay kolay vazgeçemez. En zengini de, en fakiri de, en güçlüsü de nasibini alır bundan. Güçlü olan, alıştığı gücü kaybetmemek için varını yoğunu koyar ortaya. Dünya ile savaştığını zanneder aslında kendi kendini yok ettiğini bilmeden. Tabi bu savaşta ezikler de rol alır ve bir kaçı mutlaka yaralanır. Ama nihayetinde, bu savaşın bir galibi yoktur. Zamanı geldiğinde gücünü, tasını, tarağını toplayıp terk-i diyar etmek kalır ademoğluna. Yaşanılanlar ise zalimin yanına mı kar kalır, yoksa bir başkasının yarınına mı kar kalır bilinmez...



Hiç yorum yok:

Yorum Gönder